05-12-05

Minder

Soms klamp je je vast, draai je je handen in de touwen, haak je je voeten in. Maar toch kan de storm je losrukken.
Soms hou je je dekking hoog, omzeil je, deins je achteruit, weer je af. Maar toch kan de klap even hard aankomen als de vorige.
Soms denk je dat iets went, dat je je erop kunt voorbereiden, dat als je het ziet aankomen, dat je het beter kunt incasseren..
Maar soms is dat niet waar..

Soms buig je zolang tot je breekt, onherstelbaar breekt.
Soms vecht je tot er niets meer van je overblijft, je helemaal lamgeslagen bent. (figuurlijk bedoeld ter verduidelijking)
En wat doe je dan? Blijven liggen en wegkwijnen of opstaan en verder gaan.

Dat heeft mijn moeder gisteren gedaan: opgestaan. En binnenkort verder gaan.
Ze heeft na jaren van twijfel en proberen en vechten (voor hun relatie) tegen mijn vader gezegd dat ze wil scheiden van hem.
Ze is nog jong (42) en snakt naar vrijheid. Ik ga nu niet hun geschiedenis uit de doeken doen, maar ik kan enkel maar zeggen dat ik mama ten volle begrijp. Ook al deed mn papa de laatste meer moeite (als het kalf al verdronken is, dan is in actie schieten te laat).. Laten we zeggen dat ik met hem ook niet mee zou kunnen samenleven.
Dus nee, geen Story-verhalen à la overspel, misbruik, slagen en verwondingen of dergelijk. Het klikte gewoon niet meer, en het klikt al jaren niet meer.

Eigenlijk moet het een verademing voor me zijn, want de laatste jaren en zeker de laatste maanden staat de boog gespannen, wat een serieuse killer voor de sfeer is.
Een paar keer heeft ze getrilt maar uiteindelijk is de pijl losgeschoten..
Er moeten nu nog enkele regelingen getroffen worden en dan .. ja dan…?
Een verademing… op het moment eigenlijk niet, ik heb enkel maar schrik hoe papa hier de komende dagen/weken mee gaat omgaan…

16:50 Gepost door Tinkerbell | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

°°° Ik wens jullie veel sterkte.

Groetjes

Gepost door: emiel | 05-12-05

Hey meid Hou je sterk hè. Zal effe doorbijten worden. Maar je staat er niet alleen voor hè...

Gepost door: liza | 05-12-05

. Veel sterkte.

Gepost door: fILLE | 05-12-05

oei veel sterkte en hou je goed...

Gepost door: sfie | 05-12-05

fight! maar ik hoop in deze dat het gen vechtscheiding zal worden, "vechten" in de goede zin van het woord mag je pa...toch een sterek beslissing om zomaar te zeggen: het gaat niet meer, laten we er mee stoppen...
jullie komen er wel uit, en hopelijk verloopt alles zonder mekaar veel pijn te doen!
sterkte en goede moed!

nja nootjes van Duyvis, duivels lekekr en verdikek ik kreeg er waanbeelden van dat kun je wel zegen , ik hoop alleen dat het niet echt waanbeelden zijn of ik vrees da tik voor eeuwig de duistere lord zal zijn...
ik ben nu al bijna niet meer te redden lol
knuff

Gepost door: lord cms | 05-12-05

geen woorden hopelijk wordt er vlug een gepaste oplossing gevonden. Sterkte

Gepost door: fire | 05-12-05

auch maar uiteindelijk is het ook een verademing waarschijnlijk? Goeie moed!

Gepost door: liese | 05-12-05

Hmmm ik weet niet wat te zeggen... Alleen dat je naar de toekomst moet kijken, en hoe het dan zal zijn... Zo zullen jullie wel de kracht hebben om die weken te overbruggen...Je bent een sterke madam, Tink... En euhm, anders sta ik wel voor je klaar hé :)

Gepost door: Anne | 05-12-05

Natuurlijk.. .. is het nu ff schrikken, ff op de tanden bijten.. maar zoals je het verteld, zal het voor je moeder (en voor jou) uiteindelijk een verademing zijn. Je moeder is nog jong.. ze moet de kansen nu grijpen. Voor je vader zal het niet leuk om horen zijn, maar hij komt er wel door... sterkte meid!

Gepost door: Mystic Flower | 06-12-05

Het gebeurt tegenwoordig te dikwijls.
Sterkte.

Gepost door: Péke | 06-12-05

De commentaren zijn gesloten.