10-01-06

Silencio

Stilte op mijn blog, maar toch zoveel in mijn hoofd.

Ik krijg het de laatste maanden niet meer geschreven, momenteel heb ik ook geen zin meer om te schrijven op mijn blog. Zelfs lezen of echt aandachtig muziek luisteren lukt me niet meer. MSN is ook beperkt naar het absolute minimum.
Films, daar vind ik mij gading wel nog in, ook al hebben we de helft van de cinemafilms gezien..

Ik weet niet wat het is, in mezelf is er niets veranderd. Ik zit nog steeds met mijn ups en downs. Hou nog steeds zielsveel van dezelfde jongen. Huil nog steeds om dingen die de eene dag erger lijken dan de andere, maar lach zeker nog even veel..
Heb wel iets meer angst gekregen, maar dat heeft met de onwetedheid van hetgeen gaat komen te maken..

Ik denk dat het is omdat is de laatste tijd meer babbel. Met Dave, met vriendinnen, met mijn kinesiste (halvelinge psychologe denk ik), met mn mama..
Ik zie nu al eventjes het nut niet meer om alles hier neer te typen...

Maar stoppen met dit? Nee, dat krijg ik nog niet over mijn hart. Deze blog heeft me teveel mooie dingen gegeven. Deze blog heeft mijn leven veranderd. Afscheid nemen kan ik niet van mijn blogje..

Ook al ben ik hier niet, ik ben aanwezig..

21:27 Gepost door Tinkerbell | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

x kus

Gepost door: ac | 11-01-06

Stilte De stilte was mij ook al opgevallen, maar ben toch blij te horen dat je niet van plan bent om te stoppen. Dat zou jammer zijn.

Gewoon volhouden en positief denken, dan kom je overal doorheen.

Gepost door: Wim | 11-01-06

euhm ja, ik ken het gevoel... Soms zijn er ook momenten dat ik niet meer kan... Maar dan moet ik gewoonweg blijven gaan... :s

Gepost door: Anne | 11-01-06

Reden? Zou dat gevoel niet vooral aan de scheiding te wijten zijn? Mijn vriendin maakte hetzelfde mee, op dezelfde leeftijd, en ondanks haar heel opgewekte natuur, heeft ze er toen ook een paar maanden heel erg onderdoor gezeten.

Of zie je dat niet als reden? Of slechts als een van de redenen?

Gepost door: liza | 11-01-06

En... ... ook al zien we je niet,
Tinkerbell is en blijft in ons midden!

Lieve knuffel van Fleur

Gepost door: Fleur | 11-01-06

@ Liza Ja, dat heeft er wel mee te maken.
En er zijn ook momenten dat ik eronderdoor zit en ik heb het er nog steeds moelijk mee, maar gelukkig kan ik terecht bij de mensen van wie ik het meeste hou..
Ze zijn mijn steun en toeverlaat..

Gepost door: Tinkerbell | 11-01-06

De commentaren zijn gesloten.