25-01-08

Stokje: Dagdroom over mijn perfecte (werk)dag vs zelfstandige?

Van saradils heb ik een dikke stok toegeworpen gekregen.
Een dikke want het is inderdaad geen makkelijke opdracht.

Het toeval wil dat ik vrijdag een evaluatie heb gehad en het daar in mijn eerstvolgende postje wou over hebben.

Vorig jaar heb ik een beetje een moeilijk jaar achter de rug op vlak van werk. Het stak me tegen, ik begon meer en meer te beseffen dat dit niet hetgene was dat ik wou, de druk was op momenten zelfs iets te hoog, iedere dag anderhalf uur kwijt zijn van mijn dag door op en af naar mijn werk te rijden, ... Kortom: werkgerelateerd was ik mezelf compleet kwijt.

De jaren ervoor was de werkdruk heel laag. We zaten met een full-time halve tekenaar teveel. Er was blijkbaar minder vraag naar de prefabprodukten die wij maken, dus halve dagen zaten wij hier met onze duimen te draaien (lees: internetten, bloggen, online spelletjes spelen, boekjes lezen, enz..) Ik werd er op den duur gewoon gek van. Tot het familie-bedrijf is overgenomen door een grote concern, de halve collega werd ontslagen, mijn andere collega ging in zwangerschaps- en daarna in ouderschapverlof. Dus in één keer werk in overvloed. Dat was meer mijn ding. Tijdens mijn voorlaatste evaluatie heb ik dan ook gezegd dat ik me meer nuttig voelde als ik meer te doen had. De dagen gingen sneller voorbij, ik voelde me beter. Dat ik zeker niet meer terug wou naar die halve dagen werk/niks doen.

Tot vorig jaar. Die grote concern eistte veel meer inkomsten dan ervoor ooit gevraagd was. Is ook normaal, het gaat alleen maar om geld. De druk werd opgevoerd bij de bazen, zij konden dit amper aan, dat merkten we gewoon. De stress verspreidde zich door het volledige bedrijf en er werd niet goed mee omgegaan.
De meeste dagen vond ik mijn ritme en ging het vlot, maar er waren dagen bij dat ik gewoon hunkerde naar die rustige dagen. Als je zoveel jaren lang gewend ben om de klanten/aannemers meteen op hun wenken te bedienen omdat we het ons konden permitteren, is het heel moeilijk om te moeten zeggen dat ze 4-5 dagen moeten wachten. Ook voor de klant/aannemer zelf..

Als er dan nog bijkomt dat je alles werkgerelateerd bij jezelf in vraag stelt..
Ik heb overwogen om een hele andere richting uit te gaan. Ik wou de modebranche in, eerst een langdurige avondcursus volgen en dat stilletjes aan uitbouwen, mensen die moeilijkheden hadden met hun imago, te helpen. Maar ik heb een sterk vermoeden dat er niet veel in te verdienen valt, niet hier in België. Dat heb ik dus in een laatje gestoken (nog niet definitief opgeborgen dus, het zit nog steeds in mij.)
Ik heb bij 5 andere bedrijven gesolliciteerd bij mij in de buurt. Als ik met de fiets zou kunnen gaan, zou me dat die lange ritten besparen en vooral veel geld.

Maar dan komt er altijd die grote MAAR..
We hebben hier glijdende werkuren. Tussen 7:00 en 9:00 moeten we binnen zijn en tussen 16:00 en 18:00 mogen we vertrekken. Zolang we maar onze uren werken die we moeten werken. Ik begin meestal om 07:30 (6:00 opstaan) en ben thuis om 17:20. Ik denk niet dat veel bedrijven dat hebben in mijn sector (eerder overuren kloppen) Nadeel: overuren worden niet beloond, die kunnen we enkel terugnemen in de zelfde week dat we langer gewerkt hebben. Oplossing: ik maak geen overuren. Doen ze ook niet moeilijk over.
Over verlof doen ze hier dan helemaal niet moeilijk. Gewoon een kruisje op een bord zetten and that's it.
Ziek zijn al evenmin.
Mijn loon is mooi, echt mooi in verhouding met andere bedrijven. Alsook mijn vakantiegeld en eindejaarspremie. Nadeel: voor enkele 100den euri minder kan ik bij mij in de buurt gaan werken. Op het einde van maand zou mijn uitkomst dezelfde zijn. Maar wie gaat er nu voor hetzelfde werk elders werken voor minder loon? Niet logisch.

Ik geraakte er maar niet uit wat ik echt wou. Een heel jaar lang, de eene dag blij zijn omdat ik eindelijk wist wat ik echt wou gaan om daar de volgende dag weer sterk aan te twijfelen.. en amper iets te ondernemen. Dave heeft veel euforische momenten en klaagzangen meegemaakt, ocharme.

Tijdens mijn kerstverlof heb ik eens goed nagedacht over alles. Mijn besluit was dat ik graag wou blijven maar het vooral beu was iedere maand te zien hoe mijn auto onze rekening leegzoog (bij wijze van spreken maar 2500-3000 euro per jaar kan tellen aan verbruik en onderhoud), het rijden zelf, de stress op de weg (boertige chauffeurs hier in Limburg) Meestal was ik al opgejaagd voordat ik begon. Relativeren was vorig jaar met momenten zeer moeilijk. Maar! Ik had de ultieme oplossing gevonden, maar wist ook vrij zeker dat ik op een 'njet' kon rekenen: 2 dagen thuiswerk doen en 3 dagen op kantoor. Perfect mogelijk! Geef me een PC, ons tekenprogramma en een gsm. Meer niet. Op kantoor haal ik de dossiers op. Druk ik de plannen af en teken ik ook natuurlijk. Thuis kan iedereen me bereiken en kan ik desnoods om 06:30 beginnen en waarschijnelijk ben ik tegen 16:00 nog bezig, want eens in mijn ritme...
Veel minder rijden, als ik al een naar de kapper, dokter, tandarts of wat dan ook, moet, kan ik dit door de dag doen en 's avonds langer werken. En het is bewezen dat mensen die geregeld eens van thuis uit kunnen werken, efficiënter werken.
Ik heb het er met de begeleider van de bazen over gehad (inderdaad, zij hebben iemand van buitenuit die alles hier een beetje een paar keer per week komt begeleiden en daarbij zelfstandig tekenaar is) Hij zag dat heel goed zitten (nederlanders zijn altijd al meer voor op zulke dingen) maar dacht wel dat het hier heel moeilijk zou liggen.

De evaluatie zelf dan: Mijn eene baas en P. (ik beschouw hem soms als mijn mentor) deden de evaluties van de tekenaars. De 'mentor' wist van mijn idee, maar off the record.
Mijn cijfers, rendement: heel goed. Boven het gemiddelde en zelfs zo goed dat ze beiden niet voor mogelijk hadden geacht dat ook maar enige tekenaar hier zoveel m²'s kon behalen: 160.000m². :o) En dan ook nog dat ik wil leren uit mijn fouten en probeer ze niet 2 keer opnieuw te maken, dat ik echt wou luisteren en ze de indruk hadden dat ik het ook echt wou begrijpen. Mijn negatieve punt: ik heb mijn hart op mijn tong en durf soms iets te grof uit de hoek te komen. Dat wist ik al. Zelfkennis. Maar ik werk eraan en met ouder worden, gaat dat ook beter heb ik al gemerkt. Ik heb de baas eerlijk gezegd hoe het zat vorig jaar, het slecht in mijn vel voelen, het solliciteren en vooral het rijden. Maar gek genoeg heb ik gezwegen over het van thuis uit werken. Ik ben nieuwsgierig naar de oplossing die zij me zullen brengen (de baas zei dat hij moest kijken voor een oplossing) maar vooral kreeg op het moment dat ik mijn 'puntenkaart' hoorde een ingeving: waarom word ik niet zelfstandig bouwkundig tekenaar? Dus ik zweeg verder..

P. kwam achteraf, off the record bij mij zitten en zei dat hij nog een vraag had verwacht. Toen ik hem dat zei van die ingeving, zei hij zelf: "Dat was ook wel mijn gedacht, denk ik. Ze zoeken er zoveel, er is een terkort aan, zeker in Nederland...

En ja, hier zit ik nu. Al een week aan het speculeren hoe ik het op poten ga zetten, of ik dit echt wil en of ik dit wel echt kan. Ik probeer de voordelen en nadelen af te wegen. Maar ik weet weinig over de nadelen, ik ken niemand die het doet. Het is een sprong nemen in het duister, of toch een kleine sprong, als ik begin met zelfstandige in bijberoep.. Maar toch, zoveel vragen en ik moet er echt een werk van maken om deze beantwoord te zien. Maar van de andere kant wacht ik ook die oplossing die ze hier gaan hebben af (waarschijnelijk doofpot, hier kennende) Dus als ik over een maand, max. 2 maand eens terug met de baas ga spreken (want er moet wel degelijk iets gebeuren in mijn ogen, willen of niet) moet ik weten wat ik wil.


Dus Sara, jammer genoeg kan ik dit stokje nog niet invullen want daar moet ik eerst voor weten wat ik echt wil. Van zo gauw ik het antwoord voor mezelf weet, zal ik erop terugkomen..

09:07 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ben al blij dat het er nog komt ;-)
Succes op de job!

Gepost door: saartje | 25-01-08

En in ieder geval veel succes met het vinden van je weg...
ik supporter!

Gepost door: saartje | 25-01-08

De commentaren zijn gesloten.