29-01-08

1ste stap?

Volgende week dinsdag gaan we naar een info-avond van Vlaams Agentschap voor Ondernemen.
Ik ben eens benieuwd...

16:00 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-01-08

Stokje: Dagdroom over mijn perfecte (werk)dag vs zelfstandige?

Van saradils heb ik een dikke stok toegeworpen gekregen.
Een dikke want het is inderdaad geen makkelijke opdracht.

Het toeval wil dat ik vrijdag een evaluatie heb gehad en het daar in mijn eerstvolgende postje wou over hebben.

Vorig jaar heb ik een beetje een moeilijk jaar achter de rug op vlak van werk. Het stak me tegen, ik begon meer en meer te beseffen dat dit niet hetgene was dat ik wou, de druk was op momenten zelfs iets te hoog, iedere dag anderhalf uur kwijt zijn van mijn dag door op en af naar mijn werk te rijden, ... Kortom: werkgerelateerd was ik mezelf compleet kwijt.

De jaren ervoor was de werkdruk heel laag. We zaten met een full-time halve tekenaar teveel. Er was blijkbaar minder vraag naar de prefabprodukten die wij maken, dus halve dagen zaten wij hier met onze duimen te draaien (lees: internetten, bloggen, online spelletjes spelen, boekjes lezen, enz..) Ik werd er op den duur gewoon gek van. Tot het familie-bedrijf is overgenomen door een grote concern, de halve collega werd ontslagen, mijn andere collega ging in zwangerschaps- en daarna in ouderschapverlof. Dus in één keer werk in overvloed. Dat was meer mijn ding. Tijdens mijn voorlaatste evaluatie heb ik dan ook gezegd dat ik me meer nuttig voelde als ik meer te doen had. De dagen gingen sneller voorbij, ik voelde me beter. Dat ik zeker niet meer terug wou naar die halve dagen werk/niks doen.

Tot vorig jaar. Die grote concern eistte veel meer inkomsten dan ervoor ooit gevraagd was. Is ook normaal, het gaat alleen maar om geld. De druk werd opgevoerd bij de bazen, zij konden dit amper aan, dat merkten we gewoon. De stress verspreidde zich door het volledige bedrijf en er werd niet goed mee omgegaan.
De meeste dagen vond ik mijn ritme en ging het vlot, maar er waren dagen bij dat ik gewoon hunkerde naar die rustige dagen. Als je zoveel jaren lang gewend ben om de klanten/aannemers meteen op hun wenken te bedienen omdat we het ons konden permitteren, is het heel moeilijk om te moeten zeggen dat ze 4-5 dagen moeten wachten. Ook voor de klant/aannemer zelf..

Als er dan nog bijkomt dat je alles werkgerelateerd bij jezelf in vraag stelt..
Ik heb overwogen om een hele andere richting uit te gaan. Ik wou de modebranche in, eerst een langdurige avondcursus volgen en dat stilletjes aan uitbouwen, mensen die moeilijkheden hadden met hun imago, te helpen. Maar ik heb een sterk vermoeden dat er niet veel in te verdienen valt, niet hier in België. Dat heb ik dus in een laatje gestoken (nog niet definitief opgeborgen dus, het zit nog steeds in mij.)
Ik heb bij 5 andere bedrijven gesolliciteerd bij mij in de buurt. Als ik met de fiets zou kunnen gaan, zou me dat die lange ritten besparen en vooral veel geld.

Maar dan komt er altijd die grote MAAR..
We hebben hier glijdende werkuren. Tussen 7:00 en 9:00 moeten we binnen zijn en tussen 16:00 en 18:00 mogen we vertrekken. Zolang we maar onze uren werken die we moeten werken. Ik begin meestal om 07:30 (6:00 opstaan) en ben thuis om 17:20. Ik denk niet dat veel bedrijven dat hebben in mijn sector (eerder overuren kloppen) Nadeel: overuren worden niet beloond, die kunnen we enkel terugnemen in de zelfde week dat we langer gewerkt hebben. Oplossing: ik maak geen overuren. Doen ze ook niet moeilijk over.
Over verlof doen ze hier dan helemaal niet moeilijk. Gewoon een kruisje op een bord zetten and that's it.
Ziek zijn al evenmin.
Mijn loon is mooi, echt mooi in verhouding met andere bedrijven. Alsook mijn vakantiegeld en eindejaarspremie. Nadeel: voor enkele 100den euri minder kan ik bij mij in de buurt gaan werken. Op het einde van maand zou mijn uitkomst dezelfde zijn. Maar wie gaat er nu voor hetzelfde werk elders werken voor minder loon? Niet logisch.

Ik geraakte er maar niet uit wat ik echt wou. Een heel jaar lang, de eene dag blij zijn omdat ik eindelijk wist wat ik echt wou gaan om daar de volgende dag weer sterk aan te twijfelen.. en amper iets te ondernemen. Dave heeft veel euforische momenten en klaagzangen meegemaakt, ocharme.

Tijdens mijn kerstverlof heb ik eens goed nagedacht over alles. Mijn besluit was dat ik graag wou blijven maar het vooral beu was iedere maand te zien hoe mijn auto onze rekening leegzoog (bij wijze van spreken maar 2500-3000 euro per jaar kan tellen aan verbruik en onderhoud), het rijden zelf, de stress op de weg (boertige chauffeurs hier in Limburg) Meestal was ik al opgejaagd voordat ik begon. Relativeren was vorig jaar met momenten zeer moeilijk. Maar! Ik had de ultieme oplossing gevonden, maar wist ook vrij zeker dat ik op een 'njet' kon rekenen: 2 dagen thuiswerk doen en 3 dagen op kantoor. Perfect mogelijk! Geef me een PC, ons tekenprogramma en een gsm. Meer niet. Op kantoor haal ik de dossiers op. Druk ik de plannen af en teken ik ook natuurlijk. Thuis kan iedereen me bereiken en kan ik desnoods om 06:30 beginnen en waarschijnelijk ben ik tegen 16:00 nog bezig, want eens in mijn ritme...
Veel minder rijden, als ik al een naar de kapper, dokter, tandarts of wat dan ook, moet, kan ik dit door de dag doen en 's avonds langer werken. En het is bewezen dat mensen die geregeld eens van thuis uit kunnen werken, efficiënter werken.
Ik heb het er met de begeleider van de bazen over gehad (inderdaad, zij hebben iemand van buitenuit die alles hier een beetje een paar keer per week komt begeleiden en daarbij zelfstandig tekenaar is) Hij zag dat heel goed zitten (nederlanders zijn altijd al meer voor op zulke dingen) maar dacht wel dat het hier heel moeilijk zou liggen.

De evaluatie zelf dan: Mijn eene baas en P. (ik beschouw hem soms als mijn mentor) deden de evaluties van de tekenaars. De 'mentor' wist van mijn idee, maar off the record.
Mijn cijfers, rendement: heel goed. Boven het gemiddelde en zelfs zo goed dat ze beiden niet voor mogelijk hadden geacht dat ook maar enige tekenaar hier zoveel m²'s kon behalen: 160.000m². :o) En dan ook nog dat ik wil leren uit mijn fouten en probeer ze niet 2 keer opnieuw te maken, dat ik echt wou luisteren en ze de indruk hadden dat ik het ook echt wou begrijpen. Mijn negatieve punt: ik heb mijn hart op mijn tong en durf soms iets te grof uit de hoek te komen. Dat wist ik al. Zelfkennis. Maar ik werk eraan en met ouder worden, gaat dat ook beter heb ik al gemerkt. Ik heb de baas eerlijk gezegd hoe het zat vorig jaar, het slecht in mijn vel voelen, het solliciteren en vooral het rijden. Maar gek genoeg heb ik gezwegen over het van thuis uit werken. Ik ben nieuwsgierig naar de oplossing die zij me zullen brengen (de baas zei dat hij moest kijken voor een oplossing) maar vooral kreeg op het moment dat ik mijn 'puntenkaart' hoorde een ingeving: waarom word ik niet zelfstandig bouwkundig tekenaar? Dus ik zweeg verder..

P. kwam achteraf, off the record bij mij zitten en zei dat hij nog een vraag had verwacht. Toen ik hem dat zei van die ingeving, zei hij zelf: "Dat was ook wel mijn gedacht, denk ik. Ze zoeken er zoveel, er is een terkort aan, zeker in Nederland...

En ja, hier zit ik nu. Al een week aan het speculeren hoe ik het op poten ga zetten, of ik dit echt wil en of ik dit wel echt kan. Ik probeer de voordelen en nadelen af te wegen. Maar ik weet weinig over de nadelen, ik ken niemand die het doet. Het is een sprong nemen in het duister, of toch een kleine sprong, als ik begin met zelfstandige in bijberoep.. Maar toch, zoveel vragen en ik moet er echt een werk van maken om deze beantwoord te zien. Maar van de andere kant wacht ik ook die oplossing die ze hier gaan hebben af (waarschijnelijk doofpot, hier kennende) Dus als ik over een maand, max. 2 maand eens terug met de baas ga spreken (want er moet wel degelijk iets gebeuren in mijn ogen, willen of niet) moet ik weten wat ik wil.


Dus Sara, jammer genoeg kan ik dit stokje nog niet invullen want daar moet ik eerst voor weten wat ik echt wil. Van zo gauw ik het antwoord voor mezelf weet, zal ik erop terugkomen..

09:07 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-01-08

Wel/niet

imagesHet nieuwe jaar is weer begonnen met nieuwe verlofdagen en vakanties. De nieuwe reisboeken dienen zich aan, de collega's spreken over vroegboek-kortingen en waar ze naartoe gaan..
En dat heeft dus al gevolg: de ieder-jaar-opnieuw-terugkomende vraag: Gaan we op reis of gaan we niet op reis??

Twee jaar geleden hebben we een citytrip van 5 dagen naar Barcelona gedaan. Daar hadden we gemiddeld 2 dagen regen en 3 dagen 24-25 graden (in augustus). Vorig jaar hebben we een citytrip van 5 dagen naar Praag gedaan (in juli). 5 dagen warm tot heet weer (de ironie). 5 dagen voor Barcelona is te kort en 5 dagen voor Praag, te lang. En als je op het einde van de rit bent, ben je even veel geld kwijt dan als je 8 dagen Kreta ofzo doet. Citytrips zijn dus dit jaar geen optie.
Mijn ultieme droom is een begeleide rondreis van 3 weken door Mexico en Guatemala of Thailand. *Tsjingtsjing*. Oke, we blijven dan europees: Sardinië of Sicilië. *Tsjingtsjing* (alhoewel het nog een beetje meevalt met de vroegboek) Onze smaak in vakanties is duur zeker? Jep, als we een hotel kiezen, is het meestal een 4-sterren. We willen gewoon nul-komma-nul zorgen aan ons kop dan. Liefst is alles zo goed mogelijk geregeld (ook de excursies) Opties: Griekenland, griekse eilanden of het italiaans vasteland...

De collega's, met huis en kinderen, kijken dan eens bedenkelijk als ik zeg dat ik erover twijfel, en zeggen: "Je bent jong, je hebt geen kinderen, geen huis/lening af te betalen, geen verantwoordelijkheden! Moest ik dat hebben, ik zou niet twijfelen, hoor!" en dan "1300 euro voor uw tweetjes, dat is voor niets, moet je toch niet over nadenken!"
Maar diezelfden wat dat dan zeggen, zouden ook geen 800 euro per maand willen dokken aan een lening, ze zouden 'sterven' van de onzekerheid.
Yeah wright, ik zou super-content zijn, moest het daarbij blijven!
En dan komen we 'to the point', hoe kun je in onze tijd mooi op vakantie gaan en weinig willen af betalen aan je lening? Inderdaad, je moet keuzes maken. (Ik spreek natuurlijk niet voor alle twintigers.)

Maar soit, hier gaat het dus niet over, wel over het feit of we gaan of niet. Als we gaan, zal het waarschijnelijk een last-minute zijn. Het doen met de restjes, terwijl uitkijken naar een vakantie eigenlijk al de helft van het plezier is.. Ofwel dit jaar niet, en volgend jaar in december (als het orkaanseizoen voorbij is) een rondreis... Maar dan kunnen we weer minder sparen en zo is de cirkel rond zou ik zeggen...

08:47 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

09-01-08

TV-serie-verslavingen

images2007 was een jaar van TV-serie-verslavingen. Zo heb ik (wij eigenlijk) op een jaar tijd seizoen 1 en 2 van 'Prison break' gezien, seizoen 1,2 en 3 van 'Lost', seizoen 1 van 'Heroes', een half seizoen van 'Traveler' (daar er niet meer werd uitgezonden, seizoen 7 van '24', seizoen 3 t.e.m. 5 van 'Will & Grace'..
Lost vond ik enorm goed, voorral die laatste aflevering was kiekevel. Heroes was de muziek alleen al machtig en bij Prison break zit gewoon lekker vlees. Punt.

Maar momenteel zijn we, ja ook Dave, aan Grey's anatomy. Iedere avond tot we bed in gaan enkele afleveringen, echt verslavend!! Niet omwille van Dr. McDreamy maar het zit gewoon goed in elkaar.

Ik ben een persoontje die niet gauw meegaat in de hype van een tv-serie. Ik wacht liever tot er enkele boxen uitzijn en dan kijk ik ze achter elkaar. Bij Lost is dit een echte aanrader.

Op mijn verlanglijstje om te zien: Seizoen 4 van Lost (stop met staken!!), seizoen 2 van Heroes, seizoen 3 van Prison break (nog eens: stop met staken daarachter, pleeeaaassee) Desperate housewives, Rome en Battlestar galactica.

BTW: Eerste film die ik gezien heb dit jaar: I am legend. Enorm goede acteerprestatie van Will Smith.

16:32 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Stokje 2: Vroeger en nu

T9IC8CA4AOHARCAT0DPN0CADVU9DVCABOS2F8CA7CK9T7CAGSYUT0CAH5ZDRJCAKI457ACA7DGQB0CAED8EKZCAPVGGDDCAC5MOR1CAL2OH0CCAN0YBHOCAI30XXICAJJ85KCCA09MVWTCAJXD6I0Ook gaan halen bij Twinkeltje en Liza.

Wat wilde je later worden (als je kind was)?

Als peuter kapster. Ik was toen al zot van barbiepoppen en vond het tof om met hun haren te prullen.
Daarna slager totdat ik zag dat er varkensharten, -poten en -oren in de toog lagen. Brrrrrrr.
En toen ik een jaar of 10 was, architect.

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?

Na 2 jaar moderne talen ben ik naar de kunstschool getrokken. Daar heb ik een architecturale richting gevolgd. In het 6de zag ik 5+2 jaar studeren (en stage) niet meer zitten en heb ik er een 7de jaar aan vast gebreid om mijn bedrijfsbeheer te halen.Nu ben ik dus bouwkundig tekenaar. Komt toch dichtbij mijn kinderwens.
(Al slaan de twijfels toe of ik dit wel mijn hele leven wil blijven doen)

Hoe wilde je, als kind, er later uitzien?

Dit is een moeilijke.. Ik voelde me dikwijls een lelijk eendje, had konijnentanden zoals ze dat toen noemden en werd op de lagere school wel eens gepest door jongens van het 6de leerjaar.
Niet veel later kreeg ik allerlei beugels aangemeten (zie een post van een kleine 2 jaar geleden ergens op deze blog) een paardenstaart met een froufrouke en had ik een puisterige kop. Toen mijn beugels uit mochten, kreeg ik eindelijk wat meer zelf vertrouwen. Al heb ik wel altijd van me afgebeten.

Hoe zie je er nu uit?

1.63m, 57 kilo, blond haar in een kort bob-coupeke en blauw-grijze ogen (nog steeds ja!)Hoe meer jaren er verstrijken, hoe meer content ik van mezelf ben. Al was ik de periode dat ik aan fitness deed, het meest tevreden met mijn lichaamsvormen. Dave daarentegen spreekt dit volledig tegen. Dat ook wel weer positief is voor mijn zelfbeeld.

Hoe zag de man van je dromen eruit?

Bruin haar met een lichte golf in, blauwe ogen. Groter dan mij maar geen 1.90m, gespierd maar niet té. Mooie handen en mooie vorm van ogen daar keek ik vooral naar.

En wat is het uiteindelijk geworden?

Geen haar (of ja, laten we het eerlijk stellen: noodzakelijk afgeschoren tot op de kruin), donkerblauwe ogen, groter dan mij maar geen 1.90m, beetje gespierd met een klein buikje. Mooie handen en hele mooie ogen. Niet het type waar ik altijd voor viel, maar het volledige pakket maakt hem voor mij mijn droomvent.

Hoeveel kinderen wilde je later en op welke leeftijd?

Heel makkelijk. Ik wou altijd jong kinderen, omdat ik het zelf zo tof vond dat mijn mama zo jong is. 1ste op mijn 21-22ste en 2de op mijn 25-26ste.

Wat is het uiteindelijk geworden, of zal het wellicht worden?

Gelukkig heb ik mijn gedachte niet doorgevoerd want dan had ik (voor mezelf dan) op veel te jonge leeftijd kinderen en vooral: met de verkeerde persoon.
Wat het zal worden, weet ik niet. Ondertussen heb ik zelfs amper behoefte aan een kind. Ik zie kinderen bij mijn vriendin, bij mijn collega's, enz.. en dat doet me beseffen dat ik er echt nog niet klaar voor ben. Ik wil nog leven met alle vrijheid, nog wat genieten van ons tweetjes, gaan en staan waar wel willen. En uitrusten en relaxen wanneer we er zelf behoefte aan hebben. Dit valt allemaal weg dan, al heb krijg je andere dingen in de plaats. Momenteel heb ik zoiets van: wat je niet kent, kun je niet missen. Dus of er ooit eentje zal komen, weet ik niet. En als het al zo zal zijn, denk ik rond mijn 30-31ste en zal het maar bij eentje blijven. En voor diegenen die durven zeggen: eentje is geen. Denk na, want soms is een kind maken niet iets wat zomaar vanzelf gaat.

Wat was als kind je lievelingseten en wat lustte je totaal niet?

Lievelingseten: spaghetti, croque-monsieur (dat ik kokkesu noemde), vol-en-vent en eierkoek.Lustte ik niet: smeerboter, champignons, prei, witloof, spruiten, rauwe tomaten, sla, gekookte eieren, stoofvlees (braakte ik op), goulash, konijn (wegens te zielig), paardenvlees (uit principe), de vetrandjes en peesjes van vlees, ribbekes, alles met knoken aan, moet ik blijven opnoemen? Ik was een wreed geval, hoor.

Lust je dat nu nog niet of heb je andere favorieten?

Ondertussen, danzij Dave zijn papa lust ik wel champignons en rauwe tomaten. Het hangt af van de bereiding. Prei lust ik al een tijdje. Witloof rauw en op de manier dat Dave het klaarmaakt (met bruine suiker en mosterd, hmmm). Sla is ook geen probleem mits ik er genoeg dressing op doe. Gekookte eieren onder een salade of tussen een broodje, no problemo. Smeerboter gebruik ik nog steeds niet en ik opereer mijn vlees nog altijd met een scalpel en vergrootglas (lichtjes overdreven) Bij knokenvlees eet ik het vlees dat de knook niet geraakt heeft, m.a.w.: ik knaag niet. Konijn en paardenvlees: nog steeds niet uit principe. Het gekke is wel dat ik geen vol-en-vent meer lust. Ooit eens van boven de wc gehangen en sindsdien bah-bah.
Mijn lievelingseten nu is pizza, pasta en/of scampi's. Veel mexicaanse gerechten vind ik heerlijk en natuurlijk frietjes van de frituur! Vis heeft voor mij grote voorkeur op vlees, al ben ik er na vele pogingen nog altijd niet in geslaagd om mosselen te lusten.
Proeven en lusten is wel een stuk verbeterd sinds ik zelf kook.

11:21 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Stokje 1: 2007

T9IC8CA4AOHARCAT0DPN0CADVU9DVCABOS2F8CA7CK9T7CAGSYUT0CAH5ZDRJCAKI457ACA7DGQB0CAED8EKZCAPVGGDDCAC5MOR1CAL2OH0CCAN0YBHOCAI30XXICAJJ85KCCA09MVWTCAJXD6I0Stokjes! Daar heb ik nog eens zin in! Deze ben ik bij Twinkeltje gaan 'pikken'

3 artiesten die ik in 2007 leerde kennen:

* Cliché, maar so be it: Amy 'what's in a name' Winehouse. Al langer in roulatie maar dit jaar hier doorgebroken. Ze heeft een fucked-up reputatie maar haar stem en liedjes vind ik best te pruimen.
* Kate Nash, heerlijk accent, super teksten.
* Deze ken ik al langer en vanaf dag 1 vond ik ze enorm goed, maar in 2007 heb ik ze wel voor het eerst live aan het werk gezien en ik was weg van hun down-to-earth-houding: Bloc Party.

3 dingen die ik niet licht zal vergeten:

*Onze hond TJ die we we hebben laten inslapen. Hij had al maanden last van dikke knobbels over heel zijn lijf. Hij is daarvoor 2X geopeerd geweest, maar het hielp niet. Op het laatste was hij zo afgetakeld door bijkomende mankementen en ziektekes dat het niet meer draaglijk was. Laten lijden voor eigen egoïsme vind ik dom, dus hebben we hem zijn rust gegund.
*Het overlijden van Dave zijn mama. Dit was de grootste schok omdat ze nog maar einde 40 was. Veel te jong om te sterven. Ik hoop dat we dit jaar niemand dierbaar moeten afgeven.
* Mijn papa die een week voor kerst me een sms'je stuurde met zijn excuses voor alles. Ik had hem een jaar niet meer gesproken om verschillende redenen die ik nu voorlopig achter me gelaten heb. Op dat vlak wil ik enkel in de toekomst kijken, niet in het verleden. Hij heeft ingezien dat hij moest veranderen, en ik hoop van harte dat hij deze weg blijft bewandelen.
* En ik weet dat ik 'foefelare' doe, maar ik ga er toch nog een 4de aan toevoegen:De huwelijken van mijn vriendinnen.

3 stommiteiten, blunders, schaamtelijkheden:

* Een beetje tegendraads ten opzichte van mijn vorige post maar op vlak van mijn eigen centjes (we hebben elk, buiten een gezamelijke, nog een eigen rekening) heb ik nog steeds teveel Dave zijn raad nodig. Hij is gelukkig heel goed in centjes beheren en dat breng evenwicht.
* Maar ik dus op momenten te koppig was om die raad op te volgen, daar ga ik dus dit jaar in veranderen omdat hij toch altijd gelijk heeft. Bij deze staat dit geschreven en heeft hij bewijs :o)
* Ik die na weken en weken veel te hard werken en stressen op een dag na een rottelefoon een 'knap' in mijn hoofd kreeg en het woedend en tierend ben afgebold op mijn werk. Was de baas me niet achterna gekomen tot aan mijn auto, was ik gewoon naar huis gegaan. Ik heb dan nog een uur bij hem in de bureau zitten huilen. Het was een moeilijke periode voor me toen, zowel privé als professioneel, maar dit had niet moeten gebeuren en was achteraf gezien zeer beschamend. Zeker omdat de dag erna al mijn collega's vroegen wat er gebeurd was. Gelukkig is baas nummer 1 wel begripvol en menselijk op dat vlak. Baas nummer 2 zou eerder gelijk een echte baas gereageerd hebben, denk ik :o)

3 dingen waar ik trots op ben:

* Dat het eerste volledige jaar samenwonen mij en ons heel goed afgaat. Ik ben geen makkelijke, maar had gedacht dat ik moeilijker zou zijn om mee samen te leven :o) We zijn beiden koppigaards dus dat had anders kunnen aflopen. En het cijfertje op onze spaarboek vergeleken met begin 2007
* Dat ik geleerd heb om dingen beter los te laten die weinig belang hebben, beter kan relativeren (op dat eene incident na dan)
* Op onze kerstboom. Jep, hij staat er nog steeds.

3 gekochte of gekregen dingen:

* Onze tv, ne grote, platte plasma. We hadden een mini-tv'tje van op mijn slaapkamer vroeger in onze living staan. Ik staarde me er blind op. Zeker omdat de zitbank op 4 meter staat. En omdat we van het principe zijn: ofwel koop je goedkope 'brol' (al ben ik nog steeds content van IKEA) ofwel koop je degelijk waar je jaren mee verder kunt, gingen we voor de laatste optie. Tot op de dag van vandaag nog geen minuut spijt van gehad. Een zaligheid.
* Een gsm voor mijn kerst, het was zeer dringend nodig want de vorige was volledig afgetakeld.
* En meer. Maar vooral liefde en vriendschap. Investeren in diegenen die belangrijk voor je zijn is het beste wat je kunt geven en krijgen. Met het halve werk bereik je weinig.

10:13 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-01-08

2008

VC03JCAG4X0TUCAEG7OPACAJ82XU7CANJHOFOCA0J8CAKCAC1GU32CACT0IJLCAWQPKOYCA9KHD4CCAD63XZBCARYK4C1CA6V7OA3CAV0C0RHCAND6MIVCA31YOSRCAS58C3TCAO9Q61KCAW537FLVandaag is de mama jarig. Mijn zus en ik hebben een fotoshoot van ons tweetjes laten doen en vanavond krijgt ze dus onze ingekaderde hoofdjes in een inpakpapiertje gewikkeld. Het resultaat mocht er best zijn, al zeg ik het zelf. Ze zal wel wreed content zijn. Dat verdient ze ook!

Nieuwjaar is vers gepasseerd en Dave zit thuis met een griepke. We hebben rond de jaarwisseling allebei sinusitis overwonnen, maar blijkbaar was de 'battle 2 heavy' om terug helemaal op krachten te komen. Laten we hopen dat ik het oversla, ondanks het 'besmettingsgevaar'.
Nja, wie bij de hond slaapt...

Verder ook enkele euro'tjes lichter. Groot onderhoud van m'n auto. 90.000 km en de kosten beginnen. Een duivelsgeschenk is dat soms toch, zo'n karretje..

Nu ja, als het hierbij blijft voor dit jaar, mag ik me heel gelukkig prijzen! Let's hope!

Verder heb ik geen voornemens gemaakt voor dit jaar, enkel nog wat meer sparen.
Graag, graag, oooh zo graag zouden we binnen dit en 3 jaar een huisje of een bouwgrondje willen kopen (met nadruk op 'je'). Maar iedere twintiger of dertiger die in diezelfde schoenen staat, weet dat dat tegenwoordig geen sinecure is.
Onze spaarboek dikt aan, maar niet in het tempo dat de prijzen stijgen. Terplaatste trappelen noem ik het dikwijls.
Als je dan, zoals wij, niets van thuis uit meekrijgt, niet de kans hebt om bij je ouder(s) in te wonen (zouden wij eerlijk gezegd ook niet willen) en iedere maand toch al je rekeningen moet betalen, is het soms een hopeloze gedachte, een illusie, een ver-van-ons-bed-show.
Dikwijls vragen wij ons af: "Hoe doen sommige mensen dat toch?"
We verdienen beiden niet slecht (beter kan natuurlijk altijd), we sparen, we letten op wat we uitgeven, we hebben maar 1 kleine auto, geen kinderen...
Het laatste dat we willen is een strop rond onze keel hangen, maar zijn we daar toe verplicht als we iets van onszelf willen bezitten? Leningen op 30 jaar geven ze tegenwoordig. Maar ben je dan wel goed bezig?

Veel vragen en weinig antwoorden. Ik zou echt eens graag in de boekhouding van de gewone modale belg willen kijken. Kijken of we goed bezig zijn of niet. Want naar mijn gevoel zijn we dat wel, maar rijst het gewoon allemaal de pan uit.

Veel negatieve gedachten voor het begin van het jaar, jammer genoeg realiteit. Dus voor 2008 wens ik ons en alle mensen die in hetzelfde schuitje staan een crash van de prijzen van de huizenmarkt toe!

En natuurlijk een goede gezondheid ;o)

11:05 Gepost door Tinkerbell in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |